رازی برای ایجاد رد کهنگی

پتینه، زندگی در گذشته

ریحانه جاویدی

 

علاقه به اشیای قدیمی،‌ زیستن میان آنچه رنگ‌وبوی تاریخ دارد و کهنگی قدیم را به انسان منتقل می‌کند،‌ ‌باعث شده در دنیای هنر مدرن هم ردی از هنرهایی باشد که می‌توان به کمک آن نقب به گذشته زد. پتینه از همین جنس هنرهاست، اگرچه قدمتی به اندازه تاریخ دارد، اما این روزها با تحولاتی که داشته است، در رده هنر مدرن قرار می‌گیرد که به کمک آن می‌توان پلی میان گذشته و امروز زد.

برخی کارشناسان معتقدند،‌ اگر رد و نشان پتینه را دنبال کنیم، به نقاشی‌هایی می‌رسیم که درون غارها کشیده شده است، اما به‌مرور زمان شکل و فرم آن تغییر کرده و تبدیل به آن چیزی شده که امروز در رده هنرهای مدرن و دکوراتیو قرار گرفته است. هرچه زمان به جلو حرکت کرد و تکنولوژی ساخت رنگ و ابزارهای نقاشی پیشرفته‌تر شد،‌ آرام‌آرام پتینه هم به شکل امروزی خود نزدیک شد. تا جایی که در قرن بیستم به‌عنوان یک رشته هنری مرتبط با دکوراسیون تعریف شد. امروزه هم این هنر میان مردم، علاقه‌مندان بسیاری دارد، ‌چراکه مقرون‌به‌صرفه بوده و با هزینه اندک می‌توان ظاهر متفاوتی به اشیا بخشید. در واقع می‌توان گفت پتینه نوعی جان بخشیدن دوباره به اجسام است که به کمک آن گاه می‌توان رد کهنگی بر شیء انداخت و گاه شکوفایی تازگی را بر آنها حک کرد.

یکی از مزیت‌هایی که این هنر نسبت به سایر هنرهای مرتبط با نقاشی دارد، ‌این است که با اندکی تغییر در ساختار رنگ، روی هر سطحی می‌توان از آن استفاده کرد. بیشتر رنگ‌های استفاده‌شده در هنر پتینه اکرلیک هستند که اگر قرار باشد بر سطوح برنزی، چوبی و استیل از آن استفاده کرد، ‌باید به سراغ رنگ‌های اکرلیک با پایه آب رفت، اما اگر شیشه به‌عنوان سطح کار انتخاب شود، باید از رنگ ویترای به‌جای رنگ‌های اکرلیک کمک گرفت.

دیوارهای سفید و ساده شاید بهترین سطح برای اجرای پتینه باشند. با اندکی خلاقیت می‌توان یک دیوار بی‌روح را طوری تغییر داد که رنگ و لعابی تازه به خود بگیرد و به همین دلیل است که امروزه پتینه علاوه بر آنکه یک هنر مدرن در بازسازی اشیا به‌شمار می‌رود، یکی از سبک‌های دکوراتیو مورد علاقه طراحان داخلی هم محسوب می‌شود.‌ بسیاری از افراد تمایل دارند‌ کهنگی بناهای تاریخی قدیمی را در منازل خود به تصویر بکشند و پتینه این امکان را می‌دهد که طرحی مشابه نقاشی‌های دیواری را که به‌طور ویژه در کلیساهای تاریخی دیده می‌شود، در منازل مدرن امروزی هم ایجاد کرد.

زمان و ابزار لازم برای پتینه‌کاری

آنطور که پتینه‌کاران می‌گویند، ‌برای یادگیری پتینه، شش ماه زمان لازم است و زمانی که هنرجو ترکیب رنگ را بشناسد و یاد بگیرد که چگونه برای سطوح مختلف رنگ مناسبی انتخاب کند،‌ یکی از سخت‌ترین مراحل آموزش را پشت سر گذاشته است. از آنجا که روی سطوح مختلفی می‌توان پتینه‌کاری را انجام داد، ‌بنابراین انتخاب نوع وسایلی که برای هر بار استفاده مورد نیاز است، ‌بستگی به سطح مورد نظر دارد، اما رنگ، وسیله جدانشدنی در این هنر است. اکرلیک حرف اول را می‌زند و بعد از آن رنگ ویترای برای اجرای پتینه روی سطوح شیشه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد، در واقع بدون رنگ باید قید اجرای پتینه را زد. به‌طور کلی می‌توان گفت برای آنکه روی انواع سطوح بتوانید هنر پتینه را اجرا کنید، به وسایلی از قبیل اکرولیک روغنی و پلاستیک،‌ «شاپان» که نوعی قیر به رنگ قهوه‌ای یا سیاه است و برای پتینه‌کاری با ورق طلا کاربرد دارد،‌ ورق طلا، مس، نقره و چسب مورد نیاز برای هر کدام، ‌رنگ‌های کهنه‌کاری، چسب چوب، ‌ماده ترک و اسپری روغن جلا نیاز است. هزینه یادگیری این هنر از ۲۲۰ هزار تومان برای پنج جلسه شروع شده و به تناسب اینکه چه تکنیکی مد نظر هنرجو باشد، ‌تغییر می‌کند، اما معمولا هزینه یادگیری پتینه روی دیوار بیشتر از سایر سبک‌هایی است که روی چوب و اشیای کوچک مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

دیدگاه‌های این نوشته


*

code