گردشگری، چهره ماه

آهنگران

محمدعلی آهنگران، دکترای حقوق بین الملل
اینستاگرام فرصتی برای گردشگری
جوان است و مسائل روز جوانان را خوب درک می کند، شاید به همین دلیل است که صفحه های شخصی او در شبکه های مجازی پرطرفدار هستند. گویی سالهاست او را می شناسی، خودمانی و راحت حرف می زند با این حال نسبت به آنچه می گوید شناخت و اعتقاد دارد.«محمدعلی آهنگران»، روحانی ۳۶ ساله و فرزند «صادق آهنگران»، مداح معروف است که نوحه های او را در ایام جنگ همه به یاد دارند.محمدعلی اما دکترای حقوق بین الملل از دانشگاه لوزان سوئیس دارد وغیر از کارهای علمی و پژوهشی، یک فعال شبکه های مجازی است که از امکان برقراری ارتباط از طریق اینستاگرام و توئیتر برای بیان نظرات شخصی اش استفاده می کند. دفتر کارش در خیابان پاسداران فضای آرامی دارد و همکارانش از جوانان امروزی هستند. شغل او در زمینه تحصیلی اش است اما علایقش به گردشگری و صنایع دستی سبب شده او این صنعت را نیز آزمایش کند.گپ و گفت «مهرپارسه» با او حول محورهای مختلف گذشت که آنچه در پی می آید چکیده ای از آن است.
آهنگران جوان در فاصله سالهای ۸۸-۱۳۸۶ در قالب شرکت خدمات مسافرتی «قافله» که مقر آن در اهواز بود تورهای تخصصی برای مخاطبان تخصصی برگزار می کرد و حتی برای نخستین بار تعریف جدیدی برای گردشگری جنگ ارائه کرد که با آنچه تا آن زمان تحت نام «راهیان نور» برگزار می شد، متفاوت بود و آن تور تخصصی نیروی دریایی بودکه باهمکاری سپاه و ارتش برگزار شد و طی آن مسافرانش با استفاده از هلی کوپتر از مناطق عملیاتی نیروی دریایی دیدن کردند. یکی از این مناطق جزیره خارک بود که علاوه بر داشتن جاذبه های طبیعی از آنجا که پایانه نفتی داشت به ازای هر روز جنگ به طور میانگین دوبار بمباران شد و حالا یکی از مقاصد گردشگری جنگ به شمار می آید، پس از آن بوشهر هم یادگارهای زیادی از دوران جنگ دارد.
او پس از سال ۱۳۸۸ حدود یک سال و نیم درامارات زندگی کردتا آنکه پذیرش دکترایش از دانشگاه لوزان سوئیس آمد و راهی اروپا شد. سفر به ۳۲ کشور جهان، سبب شده که ارزش و اهمیت داشته های تاریخی و فرهنگی ایران برای او پررنگ شود و بداند که ایران سرزمین بکری برای سرمایه گذاری در حوزه گردشگری است به شرطی که خلاقیت وجود داشته باشد و آشنایی.
صنایع دستی فرصتی برای معرفی ایران
صنایع دستی یکی از فرصت هایی است که می تواند سبب جذب گردشگر شود.آهنگران تاکنون در کشورهای زیادی نمایشگاه هنرهای تجسمی و صنایع دستی برگزار کرده است. از فرانسه ، ایتالیا گرفته تا امارات . یک نمایشگاه و فروشگاه صنایع دستی هم درسوئد دارند که صنایع دستی ایران درکنار فرش ، گلیم و گبه به فروش می رسد. او می گوید:«وقتی یک اروپایی در بازار کشورش ردی ازایران ببیند، رغبت می کند به ایران سفر کندو دراتمسفر این کشور قرارگیرد. در حال حاضر هنرهای اسلامی که برآمده از هنر اسلامی و شرقی است همچون خط نقاشی، تایپوگرافی، تذهیب، مینیاتور و خط در اروپا طرفداران زیادی دارد و نهادهای ذیربط مثل سازمان میراث فرهنگی، وزارت فرهنگ و ارشاد، رایزنی های فرهنگی ایران درکشورهای دیگر و تشکل های مردمی بایدتلاش کنند تا بخش خصوصی در این زمینه سرمایه گذاری کند که سبب جذب گردشگر شود.»
به اعتقاد او مشکل نبود نگاه اقتصادی به فرهنگ است.«اگر بخواهیم فرهنگ رامعرفی کنیم و این فرهنگ عمق و دوام داشته باشد باید روی جنبه های اقتصادی آن کار کرد. بخش خصوصی اگر قدرت ، خلاقت و فراغ بال داشته باشد می تواند درآمدزاییداشته باشد.گرچه گردشگری امروز ایران دچار گرفتاری های عمیقی چون نبود زیرساخت های مناسب است اما وقتی تقاضا باشد عرضه نیز وجود خواهد داشت.»

ما بین المللی نیستیم
آهنگران یکی از مشکلاتی که سد راه توسعه صنعت گردشگری است را نبود اراده برای جذب گردشگر می داند و معتقد است ایران هنوز در مسیرمقصد جهانی شدن گام برنداشته است و تمایل به رفت و آمد با دنیا ندارد. اوبرای نمونه به فرودگاه بین المللی امام خمینی (ره) اشاره می کند که کارمندان آن نه تنها با زبان انگلیسی آشنا نیستند بلکه ظرفیت پذیرش مهمان را ندارند و در این زمینه آموزش ندیده اند، همین طور در این فرودگاه که مبدا ورود مسافر به کشور است هیچ بروشور یا تابلویی جهت معرفی جاذبه های گردشگری تاریخی و طبیعی ایران وجود ندارد. می گوید:«کشورهای گردشگرپذیر جزئیات کار رامطالعه کرده اند و این را در سفرهای متعددی به کشورهای توریستی داشتم دریافتم.درست است که ما محدودیت های فرهنگی برای جذب گردشگر داریم اما باوجود همه این محدودیت ها، ظرفیت های خوبی داریم که می توانیم با استفاده از آنها وضعیت استان های محروم مان چون کردستان را متحول کنیم.وقتی به طبیعت استانهایی چون کردستان یا حتی گیلان و مازندران که درگردشگری جلوتر از سایر استان های کشور هستند، نگاه می کنیم متوجه می شویم که نه تنها چیزی از اروپا کم ندارند بلکه ممکن است در برخی موارد جلوتر هم باشند. اما هنوز برای آنها مدیریت گردشگری و عزم ملی برای جذب جهانگردان وجود ندارد.تجربه ثابت کرده که هر موضوعی در کشور الویت پیداکند ظرف مدت کوتاهی توانسته ایم در آن تحولی شگرف بسازیم نمونه اش صنعت موشک سازی و این نشان می دهد که هنوز گردشگری الویت کشور نیست.»
پیش به سوی ایده های نو
ایده سفر با هلی کوپتر یکی از ایده هایی است که آهنگران آن را اجراکرده و معتقد است ایران آنقدر بکر است که اگر کمی حساب شده و خلاق به بازارهای هدف گردشگری نگاه کرد، می توان هم مردم ایران را جذب کرد هم توریست های خارجی را. «برای نمونه بالن یکی ازهیجانات گردشگری جذاب است که اگر هماهنگی هاصورت گیرد می تواند خاطرات خوبی برای گردشگران بسازد وقتی که برای نمونه از ارتفاعات و جنگلهای شمال کشور می گذرد.»
یا برای نمونه او به گردشگری پزشکی اشاره می کند:«می دانیم که سوئیس یکی از کشورهای برتر در زمینه گردشگری پزشکی است که از همه جای دنیا به آن سفر می کنندتا از آب، هوا و آرامش آن برای دوره نقاهت یا درمان خود استفاده کنند. در این کشور خانه های بسیار زیاد و حتی قدیمی ۳۰۰ یا ۴۰۰ ساله وجود دارد که بازسازی و مهیا شده تا کسانی که به استراحت نیاز دارند در کنار رشته کوه آلپ و دریاچه لمان اقامت آرامی داشته باشند. درکنارش هم خدمات پرستاری وجود دارد که هر وقت نیاز بود پرستاران به آنها کمک کنند.آیا واقعا ایران مناطقی که طبیعت و آرامش داشته باشد کم دارد؟ نمونه اش ماسوله که بین آب و هوای آن با سوئیس تفاوتی وجود ندارد.»
او توضیح می دهد که گردشگر به فضای بکر نیاز دارد برای او لذت بخش است که از نزدیک با تولید صنایع دستی آشنا شود و بعد خریداری کند یا حتی طرح و مدل خودش را سفارش دهد ، همچنین حتی درزمینه گردشگری ورزشی نیز می توان کار کردبرای نمونه با وجود طبیعت خوبی که ایران دارد اماهنوز یک زمین گلف مناسب نداریم.
اما گردشگری غذا. موردی که جایش را در صنعت گردشگری امروز ایران خالی می داند.«ما هنوز منوی غذاهای محلی نداریم. مردم از هرچه بگذرند از غذا نمی گذرند.با وجود تنوع غذاهای محلی که درایران وجود دارد اما منوی تمام رستوران های کشور یکسان است و کمترمی توان غذای محلی در بین آن یافت. درصورتی که می شود با تبلیغات مناسب گردشگران را با مزه های مختلف آشنا کرد.»
جای خالی برندسازی
برندسازی گردشگری یکی از مسائل ساده اما مهمی است که هنوز سرمایه گذاران روی آن سرمایه گذاری نکرده اند و به سوغات های قدیمی و صنایع دستی گرانقیمت اکتفا کرده اند. آهنگران در این باره می گوید:«امارات تاریخ و سابقه زیادی ندارد حتی می توان گفت که قدمت چنارهای خیابان ولیعصر از کل تاریخچه این کشور نوپا بیشتر است اما آنها مدام در حال برندسازی و سمبل سازی هستند. برای نمونه از روی برج العرب یا برج خلیفه ده ها مدل هدیه می سازند از سمبل کریستالی و طلایی اش گرفته تا لیوان و جاسوئیچی و نقاشی. هر اثر جدیدی را که می سازند سمبلش را هم می سازند. همه اینها هم برای گردشگر جذاب است هم اسم آن آثار را جهانی و ماندگار می کند.»
گردشگر را بشناسیم
«مشکل ما این است که نه گردشگر و نیازها و خواسته هایش را می شناسیم نه مردم خودمان را می شناسیم که باید پذیرای آن گردشگران باشند و نمی دانیم آنها راچطور آموزش بدهیم که بتوانند خوب از گردشگران پذیرایی کنند. باوجود آنکه یکی از صفت ایرانی ها مهمان نوازی شان است اما برای همین مهمان نوازی هم قواعد و شناختی وجود دارد.باید بدانیم مهمانی که ازیک دنیای دیگر می آید با ما تفاوت دارد و چطور باید خواسته هایش را تامین کنیم.»
او به نبود آمار معتبر که سبب می شود نتوان دقیق برنامه ریزی کرد نیز اشاره می کند و ادامه می دهد:«مشکل اصلی منابع مالی نیست بلکه مدیریت است که فرهنگ، توسعه و درآمد را مدیریت صحیح می سازد و می توان گفت که مدیریت موتور محرک برای همه چیز است.»
تهرانی که بود
آهنگران معتقد است که تهران یکی از زیباترین پایتخت های جهان بود که روی کوهپایه و دامنه کوه قرار گرفته و به همین دلیل طبیعت زیبایی دارد و معتقد است که شهردارتهران جای تراکم فروشی و آسمان فروشی بهتر بود روی گردشگری تهران کار می کرد.«با سرمایه گذاری صحبت می کردم که می خواست در منطقه یک تهران و در یک زمین پنج هزار مترمربعی با کمک برندهای مطرح هتلسازی هتل بسازد اما شهرداری در اول کاربه او گفته بود که باید ۳۰ میلیارد تومان برای مجوزهای ساخت و ساز بپردازی. آیا این رفتار با سرمایه گذار مناسب است؟ جای ا ینکه شهرداری کمک کند، از بانک شهر به او وام بدون بهره و با تنفس بدهد اینطور سنگ اندازی می کند؟ همین الان تهران ۱۳ الی ۱۴ هتل پنج ستاره کم دارد. چرا شهرداری روی گردشگری تهران کار نکرد تا از این طریق هم درآمد مردم را افزایش دهد هم شهر را حفظ کند. درست است که طبیعت وجاذبه های تهران در مناطقی مانند منطقه ۲۲ با ساخت و سازهایی که صورت گرفته حذف شده اما هنوز مناطق بکری چون بلوار ارتش و ازگل وجود دارد که طبیعت خود را حفظ کرده است.»
او تهران امروز را یک شهر بی هویت می داند که چیزی از طبیعت و معماری آن باقی نمانده است.«آنقدر تهران آلوده شده که جز کلاغ هیچ پرنده دیگری در آن زندگی نمی کند و خبری از طوطی ها، گنجشک ها و حتی یاکریم های آن نیست.»
لزوم استفاده از فضاهای مجازی
او که یک فعال شبکه های اجتماعی نیز هست فضای مجازی را فرصتی برای تبادل اطلاعات و توسعه ارتباطات می داند.«به طور کلی گردشگری درارتباطات شکل می گیرد باید با گردشگر ارتباط برقرار کرد که بتوان سفر او را شکل داد و شبکه های اجتماعی ارتباطات را راحت تر کرده است ، دیگر لازم نیست ساعت ها وقت گذاشت که یک تور گردشگری خوب پیداکرد بلکه با یک جستجوی ساده در اینترنت می توان به راحتی به آنچه دلخواه است، رسید.بنابراین استفاده مناسب فرصتی است که دردنیای امروز در اختیار ما قرار گرفته و باید از آن بهره گرفت.»

آهنگران

آهنگران

آهنگران

آهنگران

دیدگاه‌های این نوشته


*

code