این کفاشی ۹۲ ساله شد

نازنین مهراندیش
«همه کفش‌ها دست‌دوز بودند آن موقع‌ها، نه ماشینی و نه خارجی مثل الان، حتی شاه و رجال خیلی خوش‌پوش چون قوام‌السلطنه هم کفاش و خیاط خود را داشتند و اهل دست‌دوز خریدن بودن.» پیرمرد هنوز هم برای خرید کفش می‌آید سرچشمه، آن هم مغازه‌ای که در ضلع جنوبی بوده و هنوز هم هست. او قصه‌ها دارد از روزهایی که پدرش دستش را می‌گرفت و برای خرید کفش عید می‌آورد سرچشمه. تصویر مغازه مثل همان روزها در ذهنش است. از بین همه مدل‌های ۱۹۵۸ ایتالیایی و آلامد هیچ‌کدام از کفش‌ها هم به چشم پدرش نمی‌آمد، حرفش یک کلام بود؛ کفش‌های بادوام و دست‌دوز استاد کفش‌دوز مغازه‌ آقا سیدجعفر مرکزی. همین و بس. گریه و زاری و بالا و پایین پریدن هم فایده نداشت. دل سنگ پدر، رام‌شدنی نبود. حالا از آن‌ روزها سال‌های زیادی گذشته و دیگر بچه‌هایش از او نمی‌خواهند با هم خرید بروند، خودشان می‌روند و به سلیقه خودشان کفش می‌خرند، اما او به سنت قدیم هنوز می‌آید اینجا.
این روزها که جداره‌های بافت تاریخی بهارستان و سرچشمه نونوار شده، پیرمرد خوشحال است، چون دلش یاد گذشته‌ها می‌افتد وقتی به مغازه آقا سیدجعفر مرکزی می‌رسد. مغازه‌ای که اول سرچشمه است و از قدیمی‌ترین کفش‌فروشی‌های تهران دلش غنج می‌رود. کاشی‌های آبی کار کرده‌اند در سردر مغازه، که روی تابلوی آن خیلی شیک به سبک قدیمی نوشته مرکزی، پایین کاشی‌ها هم زده ۱۳۰۴٫ حالا ۹۲ سال است که مغازه آقا سید عمر کرده. خودش سال‌هاست که از دنیا رفته، اما میراثش‌ رسیده به پسرش. پسرش نقب می‌زند به سال‌های دور؛ سال‌هایی که مشتری‌های پر و پاقرص تنها جایی که برای خرید کفش می‌آمدند، مغازه آنها بود: «حالا خیلی از مشتری‌های قدیمی ما مرده‌اند و بچه‌هایشان کم‌و‌بیش سراغ ما می‌آیند.»
او می‌گوید که هنوز هم کارشان تولید کفش‌های چرم دست‌دوز است و کسانی که تنها خواهان خرید این کفش‌ها هستند، می‌آیند اینجا.
«تولید کفش این روزها خیلی با گذشته فرق کرده، اما سعی می‌کنیم به شیوه قدیم کیفیت کارمان بالا باشد. طرح‌های جدید می‌زنیم، ولی روش‌های تولیدمان کم‌وبیش به سبک قدیم است.»
مغازه بوی چرم می‌دهد. هر گوشه‌ آن رنگ و بوی یک خاطره است. عکس آقا سیدجعفر مرکزی توی یک تابلوی دور چوبی، خورده بالای ورودی کفاشی، انگار هنوز زنده است و دارد به مشتری‌هایش نگاه می‌کند. حال‌وهوای مغازه چنان تونل زمانی است که ما را به تهران قدیم وصل می‌کند؛ تهرانی که از آن تنها همین جداره‌ها باقی مانده است.

هنوز دیدگاهی منتشر نشده است