دستور ضیاءالدوله حاکم سمنان

سندی در باب مرمت آهوان

«انوشیروان میرزا ضیاءالدوله» نودمین پسر «عباس‌میرزا نایب‌السلطنه» از سال۱۳۰۰ تا ۱۳۰۵ قمری حاکم سمنان، دامغان و بسطام بود. مدت حکومت او در سمنان حدود شش سال بطول انجامید و ساختمان ارگ سمنان از بناهای دوران اوست. انوشیروان‌میرزا حاکمی بسیار رئوف و مهربان بود تا جاییکه «مشتاق‌سمنانی» در مثنوی‌ای که به مناسبت عزل «جهانسوز میرزا» سروده، در مورد انوشیروان میرزا ضیاءالدوله اشعار زیادی سروده است.

آنچه در ادامه می‌خوانید، فرمانی است از ضیاءالدوله که به مرمت و حفاظت از کاروانسرای «آهوان» و رعایت حال مسافران و زائران اختصاص دارد:

 

۱هو

مهر: (ضیاءالدوله)

 

۲چون رباط شاه‌عباسی واقعه در آهوان سابقا سپرده عالیجنابان «سیادت­انتباهان»، وکیل‌الرعایا و آقا سیدمرتضی و میرزاحسن بوده و آذوقه

 

۳ لازمه مترددین را در آنجا فراهم می‌آوردند که احدی در عسرت نباشد، در هذه‌السنه بواسطه گرانی ارزاق، دو ماهی از تصرف آنها خارج و ترتیبی در نظم

 

۴ آنجا داده شد چون سالهای سال این رباط در تصرف و ضبط آنها بوده و برای مزید دعاگویی وجود مسعود مبارک منزل اقدس همایون شاهنشاهی و خانه‌زاد، صلاح ندید

 

۵ که قطع طریق معاش مشارالیهم بنماید. لهذا بموجب این حکم، کما فی‌السابق، رباط شاه‌عباسی و رباط انوشیروانی را که به عالیجنابان مزبور واگذار نموده

 

۶ که در تعمیر و عدم خرابی این دو رباط سعی بلیغ و جهد کافی بعمل آورده، نگذارند روی به انهدام نهد و مطابق التزامی که سپرده‌اند نان و جو و کاه

 

۷ و یونجه و هر چیز که مایحتاج زوار و قوافل و مُکاریان است، حاضر و مهیا نموده از روی اعلان بدون کم و کسر بفروشند که هم خودشان روسفید و آسوده باشند

 

۸ و هم مردم تشکّی ننمایند. و باید با کمال مراقبت و اهتمام و نهایت مواظبت حسب‌المرقوم معمول داشته، تخلف و تمرّد ننمایند.

فی غرّه شهر شعبان المعظم ۱۳۱۱٫

 

هنوز دیدگاهی منتشر نشده است